Miechunka peruwiańska - charakterystyka i zastosowanie

 

Miechunka peruwiańska, zwana także wiśnią peruwiańską oraz topo-tono. Bylina z rodziny psiankowatych, pochodząca z Ameryki Południowej, głównie Boliwii, Peru, Kolumbii i Ekwadoru. Rozprzestrzeniła się jednak również w innych częściach świata, takich jak Australia, Nowa Zelandia, Wyspy Brytyjskie, Karaiby, Hawaje, Afryka, Azja czy nawet Polinezja. Uprawiana również w niektórych regionach Polski, jednak jako roślina jednoroczna, ze względu na mroźne zimy.

Historia - miechunka peruwiańska

Ojczyzną miechunki peruwiańskiej jest Ameryka Południowa. Owoce znano i spożywano już w czasach Inków, ale do Europy dotarły dopiero pod koniec osiemnastego wieku i to w formie dekoracyjnej. Dopiero po czasie ludność przekonała się do jedzenia tej “złotej jagody”.

Uprawa miechunki peruwiańskiej

Miechunka jest bardzo słabo odporna na niską temperaturę. Z tego względu, hodowana w Polsce, jest rośliną tylko jednoroczną. Najbardziej odpowiada jej bardzo nasłonecznione, ale wilgotne miejsce. Wiśnia peruwiańska nie ma zbyt dużych wymagań glebowych. Rośnie nawet w piaszczystych, czy ubogich w składniki pokarmowe podłożach.

Zastosowanie

Miechunka sadzona jest jako dekoracja ogrodów, a także bardzo nasłonecznionych balkonów. Może być również hodowana na parapetach w doniczkach, lub wykorzystywana do suchych bukietów czy dekoracji wnętrz.


Owoce miechunki mają zastosowanie również w kuchni. Można jest spożywać na surowo lub jako dodatek do deserów, sałatek czy wszelakich dań. Świetnie komponują się także w orzeźwiających drinkach czy koktajlach. Wiśnia peruwiańska ma słodko-kwaśny smak z cierpką nutą. Jednym przypomina on agrest, innym gorzką pomarańczę albo limonkę lub kiwi.


Pasuje do wytrawnych potraw, jak i słodkich ciast, owsianek czy domowych pasztetów, serów i pieczonych mięs. Można z nich przygotować nalewkę albo dżem. W sklepach pojawiają się świeże owoce, jednak najłatwiej jest dostać suszone owoce miechunki, które w takiej formie nazywane są rodzynkami brazylijskimi. Te świeże są delikatne, dlatego po obraniu z otoczki szybko wysychają. Najlepiej obierać je tuż przed zjedzeniem lub robieniem przetworów.

 

Dżem z owoców wiśni peruwiańskiej.